Semiotyczna analiza ruchu traktuje ruch nie tylko jako aktywność fizyczną lecz jako multimodalny, znaczący i społecznie konstruowany fenomen. Interpretuje ona parametry ruchu definiowane w jego różnych formatach jako ramy dla osiągnięcia określonych jakości ruchowych, również w kontekście wspólnototwórczym i jako praktykę - proces realizowany regularnie, u podstaw którego leży ciągłe doświadczanie ciała i wiedza o ciele.